1 خداوند از ترازوی نامیزان کراهت دارد، اما وزنۀ کامل پسندیدۀ اوست. 2 با تکبر، شرمساری می‌آید، اما حکمت با فروتنان است. 3 راستیِ صالحان هادی ایشان است، کج‌رَوی خیانت‌پیشگان،…

1 هر که تأدیب را دوست بدارد، دوستدار معرفت است، اما آن که از توبیخ نفرت کند، وحشی است. 2 انسانِ خوب خشنودی خداوند را به دست می‌آورد، اما دسیسه‌گر…

1 پسر حکیم تأدیب را از پدرش می‌پذیرد، اما تمسخرگر به توبیخ گوش فرا نمی‌دهد. 2 انسان از ثمرۀ لبهای خود نصیب نیکو می‌برد، اما اشتیاق خیانت‌پیشگان به خشونت است….

1 زن حکیم خانۀ خویش را بنا می‌کند، اما زن نادان به دست خود آن را ویران می‌سازد. 2 آن که در راستی خود گام برمی‌دارد از خداوند می‌ترسد، اما…

1 جوابِ نرم خشم را برمی‌گرداند، اما سخن تند غضب را برمی‌انگیزد! 2 زبان حکیمان معرفت را دل‌انگیز می‌سازد، اما از دهان احمقان حماقت روان می‌شود. 3 چشمان خداوند همه…

1 تدبیرهای دل از آنِ انسان است، اما پاسخ زبان از جانب خداوند می‌آید. 2 همۀ راههای انسان در نظر وی پاک می‌نماید، اما خداوند است که انگیزه‌ها را می‌آزماید….

1 لقمه‌ای نانِ خشک در آرامش، بِه از خانۀ پرضیافت که در آن جدال باشد. 2 غلام حکیم بر پسرِ شرم‌آفرین حکم خواهد راند، و همچون یکی از برادران از…

1 شخص انزواطلبدر پی اهداف خودخواهانۀ خویش است؛ او با هر قضاوت صحیح می‌ستیزد. 2 نادان را از فهم هیچ لذتی نیست، بلکه تنها فاش کردن همۀ مکنونات دل خویش…

1 فقیری که در راستی خویش گام برمی‌دارد، بِه از نادانی است که زبان کج دارد. 2 شوقِ بدونِ معرفت نیکو نیست؛ آن که می‌شتابد، راه به خطا می‌رود. 3…

1 شراب تمسخر می‌کند و باده عربده می‌کشد؛ حکیم نیست هر آن که فریفتۀ آنان شود. 2 هیبتِ شاه همچون شیر می‌غرد؛ هر که خشمش برانگیزد، جان بر باد می‌دهد….